|
Tansiyon
ölçümü , sfigmomanometre (tansiyon aleti) ile yapılır.
Doğru ölçüm için, kola geçirilen manşonun kol çevresine uygun büyüklükte olması gerekir. Tansiyonu
ölçülecek kişi rahat olmalı,en az 5 dakika dinlenmiş olmalıdır. Tansiyon aleti kişinin kalbi ile aynı
hizada olmalıdır. Hasta oturur pozisyonda olmalıdır.Genel muayenede yatar pozisyonda ve ayakta da
tansiyon ölçülebilir.
Manşon, hastanın sağ koluna, dirseğin 2-3 cm üzerine sıkı bir şekilde takılır.
Steteskop, brakial arter'in üzerine (dirsek iç büklümüne) yerleştirilir.Steteskobun ucu manşonun altına
sıkıştırılmamalıdır.Tansiyon aleti nabız kaybolduktan sonra 30-40 mmHg daha şişirilir. 200'e kadar
şişirmek çoğunlukla yeterlidir. Gerekirse (ses hala duyuluyorsa) daha da fazla şişirilebilir. Tansiyon
aletinin havası yavaş yavaş bırakılır. Sesler duyulmaya başlanır. Duyulan seslere "Karotkoff sesleri"
denir. Sırasıyla 5 Karotkoff sesi vardır.
İlk duyulan ses güçsüz bir sestir (1. Karotkoff sesi) , esas olarak bundan sonra güçlü olarak
duyulan ses önemlidir (2. Karotkoff sesi). Bu sesin duyulduğu ilk yer sistolik (büyük) tansiyona
karşılık gelir. Giderek azalan tonlarda sesler duyulur. (3 ve 4. Karotkoff sesleri). Son olarak sesin
duyulduğu yer diastolik (küçük) tansiyona karşılık gelir (5. Karotkoff sesi).
Tansiyon, mmHg (milimetre civa) olarak sistolik/diastolik kan basıncı şeklinde ifade edilir; 120/80
mmHg gibi. Normal değeri yaşa, cinsiyete, sağlık durumuna göre değişiklik gösterir.
18.10.2002
|
|