Çarpıtmadan..

Siz şayet bir teoriyi-felsefeyi bilmiyorsanız, analiz tekniklerini kullanma yeteneğinden mahrum iseniz, konuları BÜTÜNLÜK içinde değerlendiremiyorsanız, konuştuğunuz insanın meşrebine ayak uydurmakta zorluk çekiyorsanız, verdiğiniz abartılı mesajlar kişisel görüşlerinizi yansıtacak, hakikat noktası ile uzaktan yakından bir ilişkisi bulunmayacak, haliyle öngörüleriniz de büyük ölçüde yanlış anlaşılacak ve hiçbir toplumsal talebi karşılamadığı gibi, yanıltıcı ve aşağılayıcı olacaktır.

Sonrasında ‘Teklik’ yaşamı ile değerlendirildiğinde bu yanılgıya sudan bahaneler uydurulacak ‘ben öyle demek istememiştim, ne var ki böyle anlaşıldı ‘ denecektir.

Özür dilerim, böyle bir davranışın nedeni, açıkça itiraf edeyim, çarpıtmaktır.

Bu tür yorumların kişisellikle alakası vardır, ama evrensel hiçbir yararı yoktur. Hele yenilenmeyle uzaktan yakından bir bağlantısı olamaz. Zira birey yenilenme modunu seçmişse, ‘artık o kişi rahatlıkla dedikodu yapar, istediğini seçer, kurtarır’  anlamına gelmez, gelmemelidir.

Bütün bu tanımlamalara karşın, sizin de fark edebildiğiniz gibi temel, ortak noktalar vardır ve her zaman geçerlidir. Bunlar, klasik anlamda söylüyorum, kimseyi ayırt etmemek, küçük görmemek ve dedikodu yapmamaktır. Şayet, doğru bilgi aktarıyorsanız, öğretici olmaya çaba gösteriyorsanız, mantıklı telkinlerde bulunuyorsanız ne ala, ama bütün bunlara uymak zorunluluğu söz konusudur.

Aksi tavırlar ise karışıklığa sebebiyet verir. Böyle bir ortam oradan oraya savrulmaya yol açar.

Dimdik durabilmek, üretici olmak, taklitçiliği seçmemek ise kolay bir iş değildir.